door Pien Storm van Leeuwen
in de leegte van verlaten laagten
waar ooit leem werd vergraven
werd naaldhout geplant
water dat in de uitgeputte
groeve welde of regenvloedig
viel, vloeide besloten weg
maar sluis en sloot gaan op slot
water stijgt en blijft staan
weet nergens een uitweg
bomen drinken teveel
krijgen geen lucht meer
stamelen ademloos en
verdrinken in stilte
hoog erboven
huiven zich hemels
en spreiden hun
eindeloos blauw
delen hun kleur met
serene spiegels in
stilstaand water
tussen beide blauwen
kerven zich knokig
staketsels van het
verdronken bos
bomen tekenen
hun torment en
brokkelen af in
treurig teloorgaan
fluisteren vaag over
het glanzend groen
van hun naalden dat
ooit levendig zong
in de wind
© Brabant Cultureel 2019